Bij De Monnik Dranken hebben ze iets nieuws ontdekt: een krat laten vallen is goedkoper dan een werknemer onder bewind. Statiegeld verlies je één keer, loon nabetalen drie maanden.
Drie dagen in dienst, vragen over strafblad en bewind, sfeer nul. De jongen voelt zich bekeken, roept dat hij weg is, niet meer terugkomt en noemt de directeur “vuile rat”. De Monnik denkt: klaar, uit dienst, tap dicht.
Maar het recht zegt: ho ho, onder bewind mag je je baan niet in je eentje weggooien. Zonder bewindvoerder is “ik stop” juridisch net zo leeg als een lege fles. Geen geldige opzegging = contract loopt door = loon betalen.
Dus moet De Monnik alsnog ruim loon overmaken aan iemand die net nog stond te schelden. Moraal met een glimlach:
- Werkgever: hoor je “onder bewind”, dan is “ik kom niet meer terug” vooral een reden om eerst te bellen, niet om te stoppen met betalen.
- Werknemer: bewind beschermt je portemonnee, niet je grote mond.
